જાહેર પત્ર

     આજે મારા જન્મદિન પ્રસંગે નેટમિત્રોના નિર્વ્યાજ પ્રેમની અભિવ્યક્તિ માણીને આનંદના ઓઘ ઊઠ્યા. માંડ માંડ કેટલા કલાકે, એ રસસમાધિમાંથી પ્રગટેલા ભાવો ગોપિત થઇ જાય તે પહેલાં, એ ભાવોને વાચા આપવાનો આ દુષ્કર પ્રયત્ન કરી રહ્યો છું.
    તમારા સૌના અંતરમાં ઊઠેલી પ્રેમની આ લહરીએ એક વાવંટોળનું રૂપ ધારણ કરી લીધું. જે નિર્મળ પ્રેમનું ઝરણું તમ સૌના અંતરે ફૂટ્યું તેણે એક પ્રેમસાગર મારા અતસ્તલમાં ઘૂઘવતો કરી દીધો. અને આ પ્રભંજને એક એવા ભાવજગતનું મારા મનોરાજ્યમાં રમખાણ મચાવી દીધું જેની અનુભૂતિ મારા ચોસઠ વર્ષના આયુષ્યમાં કદી થઇ ન હતી.
    શા માટે આમ થયું? પ્રેમ તો જીવનનો પાયો છે, પણ આપણે તેને બહુ સંકુચિત અર્થમાં જ ઓળખવા ટેવાયેલા છીએ. જે મહાસાગર છે તે વ્યક્તિગત કે કૌટુંબિક ખાબોચીયામાં જ સીમિત થયેલો બહુધા રહ્યો છે. કોક વીરલા જ મહાસાગરમાં મરજીવાની જેમ તેના સીમાડા આંબી  શકે છે. કોક ગાંધી, જીસસ કે ગૌતમ કે કોઇ લીયોનાર્ડો, ક્યુરી કે ફ્લોરેન્સ પોતાનું આખું જીવન એ પ્રેમમાં અભિભૂત થઇ પોતાની જાતને આ અંગત સીમાઓની પારની ક્ષિતિજો પર દોરી ગયા છે.

    આજે તમે સૌએ જે પ્રેમ અભિવ્યક્ત કર્યો છે, તે આ કક્ષાનો પ્રેમ છે,  એમ  મારું અંતર મને કહે છે. કારણકે તમારામાં મોટા ભાગનાને તો એક વાર પણ મેં જોયા નથી. અને એટલેજ તમારા અંતરમાંથી પ્રગટેલા આ નાના નાના પ્રેમાળ સૂરોએ મારા મનોરાજ્યમાં ઘોષ – પ્રતિઘોષના પડઘા પાડ્યા છે.
      આ પડઘાઓ ના શમો ! આ સૂરો બુલંદ અને વધુ બુલંદ બનતા જાઓ ! આ પ્રભંજન વધુ બલવત્તર થાઓ! આ વડવાનળ વધુ ભભૂકો ! આ મહેરામણના અનેક સુનામીઓ ઊભરતા જાઓ! મારા આ ઘોષના અતિ તીવ્રતમ પડઘા તમ સૌના અંતરે પ્રગટો!
       અને આ ક્રમ આપણે આપણા સૌના પરિચિત વર્તુળોમાં દોહરાવતા જઇએ. એવી ભાવ સૃષ્ટિનું આપણે  એમાંથી નિર્માણ કરીએ કે તે વર્તુળ સીમિત ન રહે, વધતું જ રહે, ફેલાતું જ રહે અને તેના આવરણમાં આપણી બધી સંકુચિતતાઓ; આપણી પદ, પ્રતીષ્ઠા, પૈસો અને વ્યર્થ સુખની સૌ અપેક્ષાઓ ; આપણા સામાજિક અને સાંપ્રદાયિક વાડાઓ; આપણા પૂર્વગ્રહો;  આપણી જમાના જૂની, ખોખલી  માન્યતાઓ સૌ ભસ્મીભૂત થઇ જાય. માનવ  સંબંધોના એક નવા પ્રકરણના આપણે લહીયા થઇએ.
       એક નવા સમાજના નિર્માણમાં આપણે ભાગીદાર થઇએ જેમાં વાણી માત્ર અંતરમાંથી પ્રગટતી હોય. જીવિત માત્રના કણકણમાં રહેલો પ્રેમનો સિંધું જ્યાં પૂર્ણ સ્વરૂપે અભિવ્યક્ત થઇ ઘૂઘવતો હોય. એકવીસમી સદીમાં અવતરવા લાલાયિત એક મહામાનવ જાતિના સંવર્ધનમાં આ ભાવ પાયાની એક ઇંટ હો!